logo

2 Kez Görüntülendi.
Yeryüzü Aşkın Yüzü Oluncaya Dek

Yağmura susamış sabahlarda çoğalır,

Törenlerde dikilirdik burçlarınıza

Türküler söylerdik hep aynı telden,

Hep aynı sesten, aynı yürekten

O sevda ki bizde bir murattır,

Yılgınlığa karşı direnci söyler

Hep aşkla temizler yüreklerimizi,

Dudaklarımızda kirlenmez türküler

Ey aç bebelerin, dirençli çocukları

Ey bir sesin yankısında kalanlar

Ey terini toprağa katan ustalar

Ey bağrımıza bastığımız deli sevda

Siz ki anlardınız o aşkın dilinden

Uzakta olsa bir umut adına

Siz ki bilirdiniz coşkuyla sevmesini

Gelecek uğruna ölürcesine

Kızgın bir demiri dövercesine

Ve tarihin en güzel yapraklarını

Güneşin parmağıyla çevirircesine

Siz bilirdiniz sevmesini

Zora direnirken yüreklerde söylenen,

O büyülü şarkılar sustu bilinsin

Ve hatta demiri çürüten bilekler,

Mühürlendi gün ve güneş denilsin

Siz de bilirsiniz o kır çiçeklerini,

Özgürlük renginde sevgiyle açarlar

Hangi rüzgar dağıtırsa dağıtsın,

Düştükleri yerde yeniden çoğalırlar

Sabrın çiçeklerini açtığı yerden,

Asla kapanmaz yaşanan defter

Çünkü tarihin en güzel yerinde,

Son sözünü hep direnenler söyler

Söz: Adnan Yücel

Beste: Eftal Küçük

KONU HAKKINDA YORUMUNUZU YAZIN
4+9 = ?